Dach budynku poszyty słoma żytnią lub kryty gontem.
Jedynymi elementami ozdobnymi dość surowej bryły budynku bywa odpowiednie ułożenie desek szalujących szczyty dachu, ozdobne belkowanie otworu drzwiowego (półkoliście wycięte nadproże) lub też deskowanie drzwi wejściowych.
Od początku XIX wieku niemal powszechnie muruje się w budynkach wiejskich kamienne lub ceglane kominy, posadowione w centralnej części budynku.
Bezpośrednio przy kominie, a dawniej również wewnątrz komina w jego dolnej części, ulokowany jest trzon pieca chlebowego: tzw. "piekarok" lub "wielok".
Od poł. XIX wieku powszechnie stosuje się podłogi z desek układanych na legarach (dawniej wykonywano posadzki z ubitej gliny).
